Het verhaal van Nicole

Hoofd vastgoedbeheer

"Het Nederlands Openluchtmuseum voelt een beetje als thuis."

Nicole Makkinje-Verhalle is geboren tussen de heuvels van Zuid-Limburg. In een dorp zó charmant en pittoresk, dat het bezongen had kunnen zijn in een luisterlied van Rowwen Hèze of Wim Sonneveld. Ze woont er al een hele tijd niet meer, maar haar hart klopt nog volop voor het Limburgse landleven. En dat hart kan ze als hoofd Vastgoed in het Nederlands Openluchtmuseum helemaal ophalen.

Leren, communiceren en plannen

Tot haar 25e studeerde Nicole Bouwkunde in Arnhem, gevolgd door een bonusjaar Kunstgeschiedenis in Utrecht en Restauratiekunde aan de TU Delft. Na haar afstuderen begon ze als projectvoorbereider bij een bouwmanagementbureau, waar ze doorgroeide tot projectleider Vastgoed, met veel ervaring in complexe bouw- en renovatieprojecten. Daar werkte ze aan uiteenlopende projecten waarin onderhoud, planning, afstemming en het verbinden van verschillende partijen centraal stond. Later gaf ze leiding aan grote tegelwerkprojecten, waaronder de compleet nieuwe tegelvloer van station Utrecht Centraal. Bij dat station kwamen, behalve veel sporen en reizigers, ook techniek, planning en communicatie samen. Een ervaring die ze nog altijd meeneemt in haar werk.

Van vinkjes naar Vastgoed

Nicole werkte hierna nog bij twee andere aannemers op verschillende plekken, waaronder aan de restauratie en constructief herstel van Museum Het Dolhuys in Haarlem, nu het Huis van de Geesten. “Een prachtige klus. Daar werd mijn liefde voor het restauratievak weer aangewakkerd.”

Na haar rol als restauratieprojectleider was Nicole toe aan een volgende stap. Die vond ze dichter bij huis. “Toen ik de vacature van het Nederlands Openluchtmuseum voor Hoofd Vastgoedbeheer zag, was ik meteen enthousiast. Hier vielen de puzzelstukjes samen. Ik stuurde projectteams aan en verbond verschillende partijen in complexe trajecten. De stap naar eindverantwoordelijkheid voor deze afdeling klopte.”

Leidinggeven aan een veelzijdige afdeling

Binnen het museum is Vastgoedbeheer een afdeling met een brede verantwoordelijkheid. Nicole geeft leiding aan de afdeling, samen met twee teamleiders die verantwoordelijk zijn voor de dagelijkse planning en de inzet van mensen. Zelf bewaakt zij in die samenwerking de kwaliteit, voortgang, prioriteiten en de bredere koers van het werk. “Wij zorgen dat het onderhoud goed en op het juiste moment wordt uitgevoerd,” zegt ze. “Daarnaast lossen we technische storingen op en werken we aan grotere projecten die nodig zijn om het vastgoed in goede conditie te houden.” Daarbij gaat het niet alleen om de inhoud van de werkzaamheden.

Als afdelingshoofd houdt Nicole zich ook bezig met het stellen van prioriteiten, het bewaken van middelen en het afstemmen met andere afdelingen. Juist dat samenspel maakt haar rol veelzijdig. “Je bent voortdurend bezig met de vraag: wat is nu nodig, wat kan later en hoe zorgen we dat het werk goed aansluit op wat er in het museum gebeurt?”

Toen Nicole begon, viel ze met haar neus in de boter. Of beter gezegd: in de Molukse Barak. “Toen ik startte, werd die gerenoveerd: opnieuw ingericht en verduurzaamd. Dat was omvangrijk project voor het museum. En grote projecten zijn er elk jaar wel. In 2026 pakken we Boerderij Budel aan. Het rieten dak wordt vervangen en de kapconstructie wordt gerestaureerd.” Dat soort werkzaamheden vinden soms plaats terwijl het museum gewoon open is. Volgens Nicole hoeft dat niet iets te zijn wat uit het zicht verdwijnt. “Ons werk hoeft niet verborgen te zijn. Voor bezoekers die dit interessant vinden, is het juist mooi om te zien hoe ambachtelijk werk wordt uitgevoerd.”

Puzzels oplossen

Een beetje puzzelen is het soms wel, vindt ze. “We hebben veel verschillende afdelingen, met behalve een gezamenlijk ook een eigen belang. De mensen van afdeling Programmering hebben natuurlijk het liefst niet dat er bijvoorbeeld geschilderd wordt tijdens hun rondleidingen en presentaties. Van de andere kant is het wel nodig om alles in goede conditie te houden. Communicatie is hierin het toverwoord.” Daar kan Nicole de kennis die ze opdeed tijdens het tegelproject in Utrecht mooi inzetten. Haar tegeltjeswijsheden dus.

Puzzelen met een menselijk tintje is ook nodig. “We hebben een behoorlijk groot team. Er werken hier ambachtslieden en sommige mensen werken hier al tientallen jaren. Zij hebben een eigen kijk op hun werk en zijn op een goede manier eigenwijs. En iedereen is anders. De kunst is om iedereen mee te nemen in het grotere geheel én om te zorgen dat iedereen zich gehoord en gezien voelt.”

Nicole zit bij het Openluchtmuseum helemaal op haar plek, dat is wel duidelijk. “De sfeer is hartstikke goed. Iedereen hier werkt keihard, is sociaal en voelt zich ongelofelijk betrokken. Je merkt aan alles dat al mijn collega’s het beste willen voor het museum, en bereid zijn een stapje extra te zetten.”

Een stukje Limburg in Arnhem

Of Nicole een favoriete locatie heeft binnen het museum? Na wat bedenktijd noemt ze Boerderij Krawinkel. “Die is typisch Zuid-Limburgs. Het is een boerderij die me doet denken aan de plek waar mijn familie vandaan komt, de plek waar ik geboren ben.” De zuidelijke provincie vol zon zal altijd een speciale plek in haar hart hebben. Het is nog steeds een beetje haar thuis. Alleen hoeft ze nu geen uren meer in de auto te zitten om dat thuisgevoel te ervaren.

Alle verhalen

Deze website maakt gebruik van cookies

Functioneel

Statistieken

Marketing

Het verhaal van Nicole

"Het Nederlands Openluchtmuseum voelt een beetje als thuis."

Leren, communiceren en plannen

Van vinkjes naar Vastgoed

Leidinggeven aan een veelzijdige afdeling

Puzzels oplossen

Een stukje Limburg in Arnhem

Vacatures

Vrijwilligers Terreinen & Dierenverzorging

Fondsenwerver

Projectmedewerker Maand van de Geschiedenis